Novatia - Flow (EP)

Hier had de coverafbeelding moeten staan
Copyright Kröller Müller Museum

Onlangs verscheen FLOW, de derde EP van Novatia. Novatia is een Nederlands vijftal dat muziek maakt die klinkt als het resultaat van symfonische rock, jazz en pop uit de blender. Je hoort lange melodielijnen waarin de dwarrelende klanken van de toetsen en de stoere gitaartonen - met hier en daar een fraaie solo - heel terecht de hoofdrollen opeisen. Deze derde EP van de band bevat vijf tracks die voor een half uur aan boeiende muziek zorgen.

Rod Picott - Out Past the Wires

Hier had de coverafbeelding moeten staan
WELDING Records

Vandaag komt Out Past the Wires van Rod Picott uit. Precies op tijd, want de winter is ingetreden en dus ook de periode dat we bij de open haard naar muziek gaan luisteren. Dit album is daarbij prima gezelschap. Het is een dubbelaar met 22 liedjes geworden, keurig verdeeld over de twee cd’s. Alleen al om die reden is het een evenwichtig album. Maar ook zijn ze alle 22 goed, met enkele hoogtepunten maar zonder ook maar een enkel dieptepunt. Zo ‘n constant niveau bij zoveel liedjes, het zijn er niet veel die het hem kunnen nadoen. Het schrijven lijkt hem ook eenvoudig af te gaan, maar de schijn zal wel weer bedriegen. Wel vaker hoor je dat songwriters oneindig lang aan hun teksten schaven om tot een prachtige eenvoud te komen.

YORI - September

Hier had de coverafbeelding moeten staan

Yori Swart heeft al vele prijzen gewonnen. Talent heeft ze dus. Maar een doorbraak, laat staan een grote, is er nog niet van gekomen. Nu ja, het genre indie/folk leent zich daar eigenlijk ook niet zo voor. Omarmd werd ze wel in kleine kring, een kring die maar nauwelijks leek te groeien. Nu ineens is er een compleet nieuw album en de bordjes zijn verhangen, want na een stille periode lijkt Yori Swart nu de toverformule te hebben gevonden. De sound en de sfeer van September passen helemaal bij de herfst, het is muziek die je verwarmt en die de vallende bladeren doet dansen op de uitgerekte zonnestralen.

TakeRoot 2017, een uitverkochte jubileumeditie, Groningen 4 november 2017

Jason Isbell hoogtepunt van TakeRoot #20


Foto's: Arthur Winailan

De jubileumeditie van Take Root in de Groningse Oosterpoort was uitverkocht. De line-up van deze 20e keer was dan ook indrukwekkend. De drie hoofdacts, althans de artiesten (Jason Isbell, Margo Price en Hurray for the Riff Raff) die geprogrammeerd stonden in de grote zaal, waren met gemak inwisselbaar voor drie anderen. Pure luxe. Maar voor de toeschouwer werd het daardoor nog meer een zaak van pijnlijke keuzes maken. Wij hadden een deel van die keuzestress opgelost door Chuck Prophet en Curse of Lono enkele dagen eerder in Den Haag te bezoeken. Daardoor konden we onbelemmerd naar de tegelijk geprogrammerde top of the bill Jason Isbell luisteren.

Garciaphone - Dreameater

Hier had de coverafbeelding moeten staan
Tiny Room Records

Een passender titel dan Dreameater kun je voor het nieuwe album van Garciaphone onmogelijk bedenken. Niet alleen dekt het heel mooi de lading van de tien liedjes die klinken als een dromerige soundtrack. Ook zorgt het album ervoor dat ik, als ik met oordopjes in bed ernaar luister, de volgende dag absoluut niet meer weet waar ik naar heb geluisterd. De slaap trekt mij namelijk snel van deze muziek weg en elke herinnering aan een song lijkt de volgende dag volledig door een onbekend beestje te zijn weggevreten. En er is nog meer, maar dat komt straks.

Chuck Prophet & The Mission Express in het Paard, Den Haag 31 oktober 2017 [Support: Curse of Lono]

Rock zoals God het bedoelt


Foto: Arthur Winailan

Jesus was a social drinker is een van die vele goede nummers op het album Bobby Fuller Died for Your Sins (2017). Chuck Prophet speelde het dinsdag in het Paard. Hij heeft wel meer liedjes geschreven waarin Jezus of God een rol vervullen. Of daar een religieuze beleving achter zit is nauwelijks een vraag. Misschien twijfelt hij zelfs aan het bestaan van een opperwezen. Maar mocht er zo’n hogere macht bestaan, dan was het optreden van Chuck Prophet & The Mission Express er een die ongetwijfeld Zijn instemming zou krijgen. Want zo moet God een rock-optreden hebben bedoeld.

Björn van der Doelen en de Huursoldaten live in Theater Walhalla, Rotterdam 8 oktober 2017


Foto: Arthur Winailan

Björn van der Doelen trad zondagmiddag op in Rotterdam. Dat was een buitenkansje voor zijn fans en voor de geïnteresseerden. Wij behoorden tot de laatste groep, want we hadden een half jaar geleden pas kennis gemaakt met zijn muziek via zijn laatste album en dat beviel eigenlijk best. En warempel, na zijn optreden in het knusse Theater Walhalla zijn we ook nog fan geworden.

I Am Oak - Pictures of the Floating World

Hier had de coverafbeelding moeten staan
Snowstar Records

Het herfstalbum van het jaar is nu al bekend. De live-EP ‘Pictures of the Floating World’ van I Am Oak brengt zoveel weemoed met zich mee dat het qua sfeer niet snel zal worden geëvenaard. Het geeft een gevoel dat zo goed past bij de herfst: het besef dat alles voorbij gaat maar wel in de wetenschap dat het ook weer terugkomt. Dit album roept beelden op van een kastanjeboom die zijn kastanjes laat vallen in het al met mos begroeide gras, de prunus die moe van de zomer het blad verliest. Of het geritsel van een egel tussen de gevallen herfstbladeren.

Jeff Finlin - The Guru in the Girl

Hier had de coverafbeelding moeten staan
Continental Record Services

The Guru in the Girl van Jeff Finley is al enige maanden uit. Toch blijft hij hier terugkeren op de draaitafel. De muziek beschikt kennelijk over een geheimzinnige aantrekkingskracht, alsof je meegesleurd wordt in een complot.

Het album begint overtuigend met Her Love Will Light the Way en als de laatste klanken wegsterven vermoed je dat het volgende nummer alleen maar kan tegenvallen, want zo sterk openen vraagt om moeilijkheden. Toch is dat niet het geval. Want als Someday nog maar net begonnen is, en je weer die gitaren hoort over de gedragen klanken van een keyboard, besef je dat Jeff Finley hier bezig is met een ijzersterk album. Hier wordt voldaan aan de drie noodzakelijke voorwaarden voor een goed album: sterke songs, boeiende stem en kundige muzikanten.

2016, de jaarlijst

Het kostte deze keer nog meer moeite dan vorig jaar. Bovendien waren de spelregels gewijzigd. Maar uiteindelijk leverden drie redacteuren hun top10 in. Daaruit kwam dé jaarlijst van Ingeplugd voort. Dat is een top12 geworden, want daaronder is het kruimelwerk wat punten betreft.
Vorig jaar bestond de top3 uit drie individuen, allen uit de VS zelfs. Deze keer zijn het drie collectieven die bovenaan staan, met als winnaar het Nederlandse Phil Bee's Freedom! Een prachtig studio-album en een schitterend live-optreden in Café De Noot stelden het goud veilig.

Inhoud syndiceren